Ziyarette, veteriner hekimlerin mesleki sorunları, şiddete, yaşanan hak kayıplarına ve özlük haklarının kazanılması için birlikte mücadele konuları görüşüldü.

Ayrıca, veteriner hekimlerin haklarının korunması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesine yönelik yürütülebilecek ortak çalışmalar değerlendirildi.

Nazik ziyaretleri, mesleğimizle ilgili çalışmaları ve destekleri için kendilerine teşekkür ederiz.

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu

7527 Sayılı Kanunun İkinci Yılında Hayvan Koruma Politikalarına Tek Sağlık Perspektifinden Bir Değerlendirme

Bugün burada insanı, hayvanı ve çevreyi birbirinden ayrı düşünmeyen Tek Sağlık anlayışıyla, ülkemizin hayvan koruma politikalarının iki yıllık uygulama sürecini bilimsel veriler, etik sorumluluk ve kamu yararı çerçevesinde değerlendirmek üzere bir araya geldik.

2 Ağustos 2024 tarihinde yürürlüğe giren 7527 sayılı Kanun, sahipsiz hayvanların yönetiminde yeni bir dönemin başlangıcı olarak sunuldu. İki yıl boyunca sokaklar konuşuldu, hayvanlar konuşuldu, belediyeler konuşuldu, bakımevleri konuşuldu, siyaset konuşuldu. Toplumun farklı kesimleri zaman zaman birbirini suçladı, farklı görüşler dile getirildi. Ve tam iki yıl geçti, 730 gün 12 saat…

Ve artık bilmek istiyoruz; bunca tartışmanın arasında kabul edilen bu yasa başarıya ulaştı mı? İçİşleri Bakanı Sayın Mustafa Çiftçi 18 Temmuz 2026 tarihli açıklamasında ülkemizdeki sokaklardaki hayvanlarının ki aslında köpeklerin, yüzde 92,35’nin barınaklara alındığını ifade etti.  Ancak, hayvan koruma politikalarının başarısı, sokaklarda daha az hayvan görülmesiyle değil; daha az hayvanın sahipsiz kalmasıyla ölçülmelidir.

Ve bizler başarıyı değerlendirebilmek için şu soruların yanıtlarını bilmek zorundayız:

• Toplanan hayvanlar bugün nerededir?
• Hangi koşullarda yaşamaktadır?
• Hayvan refahı gerçekten iyileşmiş midir?
• Bakımevleri yeterli kapasiteye ulaşmış mıdır?
• Yerel yönetimler gerekli insan kaynağına ve teknik altyapıya kavuşmuş mudur?
• Kısırlaştırma ve sahiplendirme çalışmaları beklenen sonucu vermiş midir?
• Kuduz ve diğer zoonotik hastalıklarla mücadelede nasıl bir tablo ortaya çıkmıştır?

Çünkü biliyoruz ki; hiçbir kamu politikası yalnızca iyi niyetle değerlendirilemez. Gerçek başarı; bilimsel verilerle, şeffaflıkla ve topluma sağladığı faydayla ölçülür. Ve kamu politikalarının başarısı ancak ölçülebiliyorsa değerlendirilebilir. Ölçülemeyen hiçbir uygulamanın başarılı ya da başarısız olduğu söylenemez. Bu nedenle talep ettiğimiz veriler herhangi bir polemiğin değil, bilimsel değerlendirmenin temelini oluşturmaktadır. Bu veriler yalnızca meslek örgütlerinin değil, toplumun da bilgi edinme hakkının bir parçasıdır.

Bu nedenle Tarım ve Orman Bakanlığı’nın kamuoyuyla şeffaf biçimde paylaşmasını beklediğimiz temel göstergeleri tekrar soralım:

• Son iki yılda açılan yeni hayvan bakımevi sayısı,
• Toplam bakımevi kapasitesindeki artış,
• Bakımevlerinde bulunan ve sokakta kalan hayvan sayısı,
• İstihdam edilen veteriner hekim, veteriner sağlık teknikeri ve yardımcı personel sayısı,
• Gerçekleştirilen kısırlaştırma ve sahiplendirme sayıları,
• Son beş yıla ait doğrulanmış hayvan kuduzu vakaları ile insan kuduzu ve kuduz riskli temas verileri.

Bunlar yalnızca rakam değildir, bunlar, uygulanan politikanın başarısını değerlendirebilmemizi sağlayacak temel göstergelerdir. Dünyadaki başarılı uygulamalar incelendiğinde ortak bir gerçek karşımıza çıkmaktadır.

Hiçbir ülke sahipsiz hayvan sorununu yalnızca hayvanları toplayarak çözememiştir.

Elbette her ülkenin kendine özgü sosyal, ekonomik ve kültürel koşulları vardır. Hiçbir ülkenin modeli birebir kopyalanamaz. Ancak başarılı ülkelerin ortak özelliği açıktır: Sorunun yalnızca sonuçlarıyla değil, kaynağıyla mücadele etmeleridir.

Kontrolsüz üretimin önlenmesi, etkin kimliklendirme ve kayıt sistemleri, yaygın kısırlaştırma, güçlü veteriner hekimliği hizmetleri, sahiplendirmeyi teşvik eden politikalar, etkin denetim ve toplumun bilinçlendirilmesi birlikte yürütülmeden kalıcı başarı sağlanamamaktadır.

Hayvan koruma politikalarının temel amacı hayvanların yerini değiştirmek değil; yeni sahipsiz hayvan oluşumunu önlemek olmalıdır.

Üretim devam ediyor, hayvan terkleri önlenemiyor, kayıt sistemi etkin çalışmıyor ve popülasyonun kaynağı kontrol altına alınamıyorsa; milyonlarca hayvanın bakımevlerine taşınması tek başına kalıcı çözüm oluşturamaz. Aksi halde sistem, sorunu çözmek yerine yalnızca görünür yerini değiştirmiş olur. Burada sorumlu sahiplikten de mutlaka bahsetmeliyiz, hala sahipli hayvan terkleri görülüyor…

Kanunun uygulanmasının ikinci yılında üzerinde durulması gereken en önemli konulardan biri de veteriner hekimlerin üstlendiği etik ve mesleki sorumluluktur.

Veteriner hekimliği yalnızca hastalıkları tedavi eden bir meslek değildir. Yaşamı koruyan, hayvan refahını gözeten, halk sağlığını güvence altına alan ve gerektiğinde toplum adına zor kararlar almayı gerektiren bir sağlık disiplinidir.

Bugün birçok veteriner hekim yalnızca tıbbi karar vermemekte; aynı zamanda yoğun toplumsal baskının, etik ikilemlerin ve kamuoyu tartışmalarının tam merkezinde görev yapmaktadır.

Bir veteriner hekim için sabah tedavi ederek yaşama tutunmasını sağladığı bir hayvanın, öğleden sonra geri dönüşü olmayan bir kararla karşı karşıya kalması yalnızca teknik bir işlem değildir. Bu, aynı zamanda ağır bir etik ve vicdani yüktür.

Bu yük yalnızca bireysel vicdanla taşınabilecek bir yük değildir.

Nitekim, popülasyon kontrolü için ötanaziyi kabul edebilen ülkelerden biri olan Amerika’da gelinen noktada,  Amerikan Veteriner Hekimleri Birliği (AVMA), Barınak Veteriner Hekimleri Birliği (ASV) ve Avrupa Veteriner Hekimleri Federasyonu (FVE), “merhamet yorgunluğu”, “ahlaki sıkıntı” ve “ahlaki yaralanma” kavramlarını veteriner hekimliği açısından önemli bir mesleki ve halk sağlığı sorunu olarak tanımlamaktadır.

Çünkü hayvan refahı ile veteriner hekim refahı birbirinin alternatifi değil; birbirinin ön koşuludur. Etik açıdan yalnız bırakılmış bir veteriner hekimin sürdürülebilir hayvan refahı sağlaması beklenemez.

Bu nedenle veteriner hekimler, yıllar içinde biriken yapısal sorunların ya da yetersiz planlanmış kamu politikalarının tek başına taşıyıcısı haline getirilemez.

Kanunun uygulanması sürecinde en çok tartışılan konulardan biri de bakımevlerinin izlenmesi ve denetlenmesi olmuştur.

2004 yılında yürürlüğe giren Hayvanları Koruma Kanunu ile birlikte toplumun hayvan refahına ilişkin duyarlılığı önemli ölçüde artmıştır. Bu gelişme kuşkusuz son derece değerlidir. Ancak zaman içinde “hayvansever” kavramı etrafında oluşan bazı uygulamalar, veteriner hekimliği bilgi ve yetkisinin yerine geçebilecek bir denetim anlayışının gelişmesine de zemin hazırlamıştır.

Oysa toplumsal duyarlılık ile bilimsel değerlendirme birbirinin alternatifi değildir, birisi vicdanı temsil eder, diğeri bilimsel bilgi ve mesleki sorumluluğu.

Sağlıklı bir hayvan koruma sistemi ancak bu iki değerin doğru dengelenmesiyle kurulabilir.

Nasıl ki hiçbir vatandaş ameliyathaneye girerek cerrahi bir işlemi değerlendirme yetkisine sahip değilse; hayvan bakımevlerinde yürütülen veteriner tıbbi uygulamalar da bilimsel ölçütler ve yetkili denetim mekanizmaları çerçevesinde değerlendirilmelidir.

Çünkü hiçbir sağlık hizmeti yalnızca iyi niyetle değil; bilimsel ölçütlerle değerlendirilir.

Yerel yönetimler bu sürecin en önemli uygulayıcılarıdır.

Belediyelerin karşı karşıya kaldıkları mali yükü, artan hizmet baskısını ve tasarruf tedbirlerini biliyoruz. Ancak belediyeler bu sürecin yalnızca yükünü değil, geleceğini de taşımaktadır. Bir belediye başkanı yalnızca insanların değil; kentindeki hayvanların, su kaynaklarının, tarım alanlarının, ormanların ve tüm ekosistemin de sorumluluğunu taşır.

Hayvan refahına yapılan yatırım yalnızca hayvanlara yapılan bir yatırım değildir. Bu yatırım aynı zamanda halk sağlığına, çevresel sürdürülebilirliğe ve çağdaş kent yönetimine yapılan bir yatırımdır.

İşte Tek Sağlık yaklaşımı tam olarak bunu ifade etmektedir.

İnsan sağlığı, hayvan sağlığı ve çevre sağlığı birbirinden ayrı düşünülemez.

İkinci yılın sonunda artık sloganlarla değil; verilerle konuşmak, sonuçları değerlendirebilmek istiyoruz. Duyguları değil bilimi dinlemek sonuç verir.

Bizler, Bursa Akademik Odalar Birliği’ni oluşturan meslek odaları olarak, bilimi esas alan, mesleki uzmanlığa saygı duyan, yerel yönetimleri güçlendiren, şeffaflığı ilke edinen ve Tek Sağlık yaklaşımını kamu politikalarının merkezine yerleştiren anlayışın ülkemizi kalıcı çözüme ulaştıracağına inanıyoruz.

Tarım ve Orman Bakanlığı’nın uygulamanın ikinci yılına ilişkin verileri kamuoyuyla paylaşmasını bekliyor; bu verilerin bilimsel değerlendirmeler ışığında tartışılmasını önemsiyoruz.

Çünkü şunu unutmamalıyız:

Sorunun kaynağı çözülmeden yalnızca popülasyonu yönetmeye çalışırsanız, değişen tek şey hayvanların bulunduğu yer olur. Sorun ise varlığını sürdürmeye devam eder.

Bursa Barosu

Bursa Dişhekimleri Odası

Bursa Tabip Odası

Bursa Veteriner Hekimler Odası

TMMOB Gıda Mühendisleri Odası Bursa Şubesi

TMMOB Kimya Mühendisleri Odası Bursa Şubesi

TMMOB Makine Mühendisleri Odası Bursa Şubesi

TMMOB Mimarlar Odası Bursa Şubesi

TMMOB Peyzaj Mimarları Odası Bursa Şubesi

TMMOB Şehir Plancıları Odası Bursa Şubesi

TMMOB Tekstil Mühendisleri Odası Bursa Şubesi

TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Bursa Şubesi

DOĞADER

NİLÜFER KENT KONSEYİ

https://www.bursamuhalif.com/amp/bursadan-haberler/hayvan-yasasinda-iki-yil-geride-kaldi-veriler-aciklansin-174620

https://www.bursasaati.com.tr/hayvan-yasasinda-iki-yillik-bilanco-veriler-aciklansin-gercek-ortaya-ciksin/amp

https://bugercek.net/sokaktaki-hayvanlarin-tasinmasi-kalici-cozum-saglamiyor-bakanlik-verileri-aciklamali/8717

Böylesine kritik bir mesleğin eğitimine kabul sisteminin de bu sorumluluğa uygun olması gerekmektedir.

Bugün tıp, diş hekimliği ve eczacılık fakültelerine girişte başarı sırası şartı uygulanırken, aynı şekilde sağlık hizmeti sunan veteriner fakültelerinde böyle bir uygulamanın bulunmaması önemli bir eksikliktir. Veteriner hekimliği de toplum sağlığından doğrudan sorumlu bir sağlık mesleğidir ve hekim yetiştiren diğer sağlık fakülteleriyle aynı akademik ölçütlere tabi olmalıdır.

ÖSYM’nin 2026 YKS yerleştirme kılavuzunda veteriner fakültelerinin kontenjanlarının yaklaşık %10 oranında azaltılmış olması olumlu bir gelişmedir. Ancak tek başına kontenjan azaltılması eğitim kalitesini artırmaya yetmeyecektir.

Nitekim 2025 yılında veteriner fakültelerinin kontenjanları bir önceki yıla göre yaklaşık %35,7 oranında azaltılmış, buna rağmen YKS başarı sırası yalnızca 415 binden 400 bine yükselmiştir. Kontenjanlarda yapılan bu önemli düşüşün, öğrenci niteliğinde beklenen düzeyde bir artış sağlamamış olması; sorunun kontenjan sayısından değil, başarı sırası şartının bulunmamasından kaynaklandığını açıkça ortaya koymaktadır. Bu da ortaya çıkarıyor ki kontenjanların azaltılması niteliğin korunacağı anlamına gelmez, mutlaka baraj sırası şartı da olmalıdır.

Bursa Veteriner Hekimler Odası olarak yıllardır dile getirdiğimiz talep açıktır: Veteriner fakültelerine de başarı sırası barajı getirilmelidir. Veteriner hekimliği eğitimi için, hekim yetiştiren diğer sağlık fakültelerinde uygulanan başarı sırası şartına benzer bir düzenleme hayata geçirilmelidir.
Son günlerde bu konu, veteriner fakültelerinde uygulanmaya devam eden 34 yaş üstü kadınlar kontenjanı üzerinden de tartışılmaktadır.
Öncelikle açıkça ifade etmek isteriz ki; bu kontenjandan yararlanarak veteriner fakültelerine yerleşen ya da yerleşecek hiçbir adayın hedef gösterilmesini doğru bulmuyoruz. Bu adaylar yürürlükteki mevzuat çerçevesinde tercih yapmakta olup, meslek yaşamlarında son derece başarılı veteriner hekimler olabilirler. Başarı; yaşla değil, emekle, çalışma azmiyle ve bireysel gayretle şekillenir.

Bizim itirazımız kişilere değil, sistemedir.

Sağlık hizmeti sunan bir mesleğe öğrenci kabul edilirken temel ölçüt; adayın akademik yeterliliği olmalıdır. Veteriner hekimliği eğitimini diğer sağlık mesleklerinden farklı değerlendiren mevcut uygulamalar, hem mesleğimizin saygınlığına hem de eğitim kalitesine zarar vermektedir.

Veteriner fakültelerine başarı sırası şartı getirildiğinde, bugün tartışma konusu olan farklı kontenjan uygulamaları da objektif akademik ölçütler içerisinde değerlendirilecek; tartışmalar kişiler üzerinden değil, bilimsel kriterler üzerinden yürütülecektir.

Veteriner hekimliği; tesadüfen tercih edilecek değil, yüksek akademik yeterlilik gerektiren bir sağlık mesleğidir. Hayvan sağlığını koruyan veteriner hekim; aynı zamanda halk sağlığını, güvenilir gıdayı ve ülkemizin biyogüvenliğini de korumaktadır. Bu nedenle veteriner fakültelerine giriş sistemi yeniden düzenlenmeli, sağlık meslekleri arasında yıllardır süregelen bu eşitsizlik giderilmelidir.

2026 YKS yerleştirme sonuçlarının açıklanmasının ardından veteriner fakültelerine yerleşen adayların başarı sıraları Bursa Veteriner Hekimler Odası tarafından dikkatle değerlendirilecektir. Kontenjan azaltılmasının öğrenci niteliğine etkisi somut veriler üzerinden analiz edilerek kamuoyuyla paylaşılacak; mesleğimizin geleceğini ilgilendiren bu konuda bilimsel ve objektif değerlendirmelerimizi sürdürmeye devam edeceğiz.

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu

https://www.bursahakimiyet.com.tr/bursa/bursa-veteriner-hekimler-odasi-ndan-basari-sirasi-baraji-talebi-1678316

https://www.nobetcigazete.com/bursa-veteriner-hekimler-odasindan-basari-sirasi-baraji-cagrisi

https://www.mansetyorum.com/bursa/veteriner-fakultelerine-de-basari-sirasi-sarti-getirilmelidir

Odamızın uzun zamandır mücadele verdiği, internet üzerinden ve petshoplarda veteriner tıbbi ürün satışı konusundaki temel çözümün Tarım ve Orman Bakanlığı tarafından hayata geçirilecek düzenlemelerle mümkün olacağını daha önce de sizlerle paylaşmıştık.

Bununla birlikte, Bakanlık bu sorunu kalıcı olarak çözünceye kadar kentimizde yürüttüğümüz mücadeleyi kararlılıkla sürdüreceğiz.

Bu kapsamda, daha önce olduğu gibi yeniden petshoplardan alışveriş yaparak Bursa İl Tarım ve Orman Müdürlüğü’ne ihbarda bulunduk. Yapılan başvurular üzerine hem Bursa merkezde hem de Yenişehir ilçemizde şikayette bulunduğumuz işletmeler denetlendi. Denetimler sonucunda veteriner tıbbi ürün bulundurduğu ve sattığı tespit edilen işletmelere idari para cezası uygulanmış, ilgili ürünlere ise el konulmuştur.

Yaptığımız başvuruları titizlikle değerlendirerek gerekli denetimleri gerçekleştiren Bursa İl Tarım ve Orman Müdürlüğümüze ve Yenişehir İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğümüze teşekkür ediyor, mesleğimizin ve halk sağlığının korunmasına yönelik iş birliğinin devam etmesini temenni ediyoruz.

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu

BVHO Başkanı Melike Baysal’ın, Bursa Hakimiyet’ten Ceren Sünbül’e konuya ilişkin yaptığı açıklamaları aşağıdaki videodan izleyebilirsiniz.

Lozan Barış Antlaşması, ulusal egemenliğimizin ve bağımsızlığımızın en önemli hukuki güvencelerinden biri olurken; özgür, bağımsız ve etik ilkelere bağlı bir basın da demokratik toplumların vazgeçilmez unsurlarından biri olmuştur.

Bilimsel bilginin özgürce paylaşılabildiği, gerçeğin sansürlenmediği bir ortam yalnızca demokrasiyi değil, hayvan sağlığını, halk sağlığını ve güvenilir gıda sistemini de güçlendirir. Veteriner hekimler olarak biliyoruz ki hayvan sağlığı, halk sağlığı, gıda güvenliği ve çevre sağlığı ancak bilimin rehberliğinde korunabilir. Salgın hastalıklardan zoonotik enfeksiyonlara, gıda güvenliğinden çevresel risklere kadar toplumu doğrudan ilgilendiren konularda doğru ve güvenilir bilginin kamuoyuna ulaştırılması büyük önem taşımaktadır. Bu nedenle özgür, bağımsız ve meslek etiğine bağlı bir basın; çağdaş Türkiye’nin, sağlıklı bir toplumun ve Tek Sağlık anlayışının en önemli güvencelerinden biridir.

Bursa Veteriner Hekimler Odası olarak, Lozan Barış Antlaşması’nın 103. yılında başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve Lozan heyetinin başkanı İsmet İnönü olmak üzere bağımsızlık mücadelemize emek veren tüm devlet adamlarını ve kahramanlarımızı saygı ve minnetle anıyoruz.

Basında sansürün kaldırılışının yıldönümünde ise kamuoyunun doğru bilgi alma hakkı için özveriyle çalışan, meslek etiğine bağlı tüm basın emekçilerinin 24 Temmuz Basın Bayramı’nı kutluyor; özgür, bağımsız ve sorumlu gazeteciliğin güçlenmesini diliyoruz.

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu

https://www.erajans.com.tr/lozani-unutma

Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir!

Son günlerde Bursa’da gerçekleştirilen resmi denetimler sonrasında bazı süt sığırcılığı işletmelerinin arilik statülerinin iptal edildiğine ilişkin haberler kamuoyunda geniş yer bulmuştur. Güvenilir gıda konusunda toplumumuzun haklı hassasiyeti dikkate alındığında, arilik statüsüne ilişkin teknik süreçlerin doğru anlaşılması ve bilgi kirliliğinin önlenmesi büyük önem taşımaktadır. Bursa Veteriner Hekimler Odası olarak, kamuoyunun doğru bilgilendirilmesine katkı sunmayı mesleki sorumluluğumuz olarak görüyoruz.

Her şeyden önce bilinmelidir ki arilik, bir işletmenin belirli bulaşıcı hayvan hastalıkları yönünden yürüttüğü sürü sağlığı programlarını başarıyla sürdürdüğünü gösteren resmi bir sağlık statüsüdür. Bu statü; başta bruselloz ve sığır tüberkülozu olmak üzere belirli hastalıkların kontrolüne yönelik düzenli testler, kayıt sistemi, hayvan hareketlerinin izlenmesi, biyogüvenlik uygulamaları ve ilgili mevzuatta tanımlanan teknik ve idari kriterlerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda verilmektedir.

Bruselloz, hayvanlardan insanlara bulaşabilen (zoonotik) önemli bir bakteriyel hastalıktır. İnsanlarda çoğunlukla çiğ süt ve çiğ sütten üretilen ürünlerin tüketilmesi veya enfekte hayvanlarla temas sonucu görülmektedir. Bir diğer önemli zoonotik hastalık olan sığır tüberkülozu ise Mycobacterium bovis etkeniyle oluşmakta ve yine hayvanlardan insanlara bulaşabilmektedir. Bu nedenle her iki hastalıkla mücadele yalnızca hayvan sağlığı açısından değil, halk sağlığının korunması ve güvenilir gıda üretiminin sürdürülebilmesi bakımından da büyük önem taşımaktadır. Bu hastalıklar pastörizasyon ve yüksek ısıl işlemlerle tamamen elimine edilebilmektedir; dolayısıyla ariliğin kaybedilmesi, o sütten elde edilen her ürünün doğrudan ölümcül bir risk taşıdığı şeklinde yorumlanmamalıdır.

Bu noktada özellikle vurgulamak isteriz ki, bir işletmenin arilik statüsünün askıya alınması veya iptal edilmesi tek başına o işletmede bulaşıcı hastalık bulunduğu ya da üretilen süt ve süt ürünlerinin halk sağlığı açısından risk oluşturduğu anlamına gelmez.

Arilik statüsünün askıya alınması veya iptal edilmesi; yalnızca bruselloz veya tüberküloz tespit edilmesi nedeniyle değil, biyogüvenlik uygulamaları, kayıt sistemi, hayvan hareketlerinin takibi, test süreçleri ve mevzuatta tanımlanan diğer teknik ya da idari kriterlerin (örneğin işletme çitlerinin yetersizliği, küpeleme kayıtlarındaki gecikmeler) değerlendirilmesi sonucunda da gerçekleşebilmektedir. Bu nedenle yalnızca “arilik statüsü iptal edildi” ifadesi üzerinden işletmeler hakkında kesin yargılara varılması doğru değildir.

Arilik statüsünün sona ermesi sonrasında çiğ sütün değerlendirilmesine ilişkin işlemler de yürürlükteki mevzuat hükümleri doğrultusunda gerçekleştirilmektedir. Statünün kaybedilmesi her zaman işletmede bulaşıcı hastalık bulunduğu anlamına gelmemektedir. Teknik veya idari eksiklikler nedeniyle arilik statüsünü kaybeden işletmeler bakımından da farklı uygulamalar söz konusu olabilmektedir. Dolayısıyla arilik statüsünün sona ermesini doğrudan halk sağlığı açısından bir risk olarak değerlendirmek bilimsel açıdan doğru değildir.

Ayrıca arilik statüsünün iptal edilmesi, işletmenin faaliyetlerinin tamamen durdurulduğu anlamına da gelmemektedir. Hayvancılık işletmeleri, yürürlükteki mevzuat çerçevesinde resmi kontrol ve denetim mekanizmaları kapsamında faaliyetlerini sürdürmektedir. Güvenilir gıda sistemi yalnızca arilik statüsüne dayanmaz; hayvan sağlığı kontrolleri, resmi veteriner hekim denetimleri, süt hijyeni uygulamaları, gıda güvenliği kontrolleri ve izlenebilirlik sistemi gibi birbirini tamamlayan çok sayıda güvence mekanizmasıyla korunmaktadır.

Kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi, güvenilir gıda sisteminin en önemli unsurlarından biridir. Bu nedenle arilik statüsüne ilişkin idari işlemlerde, hangi işletmenin hangi teknik veya idari gerekçeyle bu statüyü kaybettiğinin, hukuki süreçler ve ticari haklar gözetilerek kamuoyuyla açık biçimde paylaşılması; hem üreticilerimizin haksız yere zan altında kalmasını önleyecek hem de tüketicilerimizin doğru bilgiye ulaşmasını sağlayacaktır.

Nitekim taklit ve tağşiş uygulamalarında kamuoyu yalnızca işletme isimlerinden değil, hangi uygunsuzluğun tespit edildiğinden de haberdar edilmektedir. Aynı yaklaşımın arilik statüsüne ilişkin değerlendirmelerde de benimsenmesi gerekmektedir. Arilik statüsünün hangi teknik veya idari kriterlerin yerine getirilememesi nedeniyle kaldırıldığının açıklanması, tüm arilik iptallerinin bulaşıcı hastalık nedeniyle gerçekleştiği yönündeki yanlış algıyı ortadan kaldıracak; hem kurallara uygun üretim yapan işletmelerin itibarını koruyacak hem de toplumun güvenilir gıdaya olan güvenini güçlendirecektir.

Bu süreçte kamuoyunda yanıt bekleyen önemli bir husus daha bulunmaktadır. Arilik statüsüne ilişkin denetimler uzun yıllardır il tarım ve orman müdürlükleri tarafından yürütülürken, bu yıl denetimlerin doğrudan T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı (merkez teşkilatı) tarafından gerçekleştirilmiş olması dikkat çekmiştir. Denetimlerin hangi gerekçeyle bu yöntemle yürütüldüğünün ve uygulamanın kapsamının kamuoyuna açıklanması, yürütülen sürece duyulan güveni daha da güçlendirecektir.

Öte yandan süt üreticilerinin artan yem, enerji ve işletme maliyetleri karşısında ekonomik olarak zorlandığı, çiğ süt fiyatlarının hem üreticiyi hem de tüketiciyi olumsuz etkilediği bir dönemde bulunuyoruz. Böylesine hassas bir süreçte gerçekleştirilen denetimlerin sonuçlarının eksiksiz, bilimsel verilere dayalı ve şeffaf biçimde paylaşılması, hem üreticilerimizin emeğinin korunması hem de tüketicilerimizin güvenilir gıdaya ilişkin endişelerinin giderilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Şeffaflık, kamuoyunun doğru bilgi alma hakkının yanı sıra güvenilir gıda sistemine duyulan güvenin de temel unsurudur.

Veteriner hekimliğinin temel sorumluluğu; hayvan sağlığını korurken halk sağlığını güvence altına almak, güvenilir gıda üretimine katkı sunmak ve toplumun doğru bilgiye ulaşmasını sağlamaktır. Bursa Veteriner Hekimler Odası olarak; hayvan hastalıklarıyla etkin mücadeleyi, bilimsel esaslara dayalı resmi denetimleri ve güvenilir gıda üretimini her zaman desteklediğimizi bir kez daha vurguluyoruz.

Hayvan sağlığı, halk sağlığı ve güvenilir gıda birbirinden ayrılmaz bir bütündür. Bu bütünün korunması; bilimsel bilgiye dayalı uygulamalar, etkin resmi denetimler, şeffaf yönetim anlayışı ve doğru kamuoyu bilgilendirmesi ile mümkündür.

Bursa Veteriner Hekimler Odası olarak, üreticimizin emeğini, tüketicimizin sağlığını ve toplumun güvenilir gıdaya olan güvenini koruyan her türlü bilimsel ve hukuki uygulamanın yanında olmaya; kamu yararını önceleyen sorumlu yaklaşımımızı kararlılıkla sürdürmeye devam edeceğimizi kamuoyuna saygıyla bildiririz.

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu

https://www.erajans.com.tr/bilgi-kirliligi-degil-bilimsel-gercekler-konusulmali

https://www.bursasaati.com.tr/her-iptal-hastalik-anlamina-gelmez

Bursa Veteriner Hekimler Odası Yönetim Kurulu